Yaşa Ama Nefes Alma Der Gibi

Yaşa Ama Nefes Alma Der Gibi

Daktilo  Yazarı

Bilgisayarın klavesi ile birbirlerine sevgili bakan iki yabancı gibiyiz. Garip çok çok garip bir ilişki. Sıkıldım artık bu durumdan ve masamın sol kenarında ise kalemim duruyor. Klavyeye nazaran aramızdaki ilişki fena sayılmaz ve elime almaya çalışıyorum kalemi.

Elimde kalemim. Mutsuzluğum üzerimde yine ve içimde belirsiz bir huzursuzluk. Yazmak istediklerimi dile getirme çabalarıma anlam veremiyorum. Huyum değildir aslında düşüncelerimi dile getirip kağıda aktarmak. Sanırsınız ki birileri okusun da içinde bulunduğum ruhsal durumumu görsünler modundayım. Aslında öyle biri değilimdir ama nedense şuan ki durumum tam oarak bunu özetliyor. Belki birilerinin sesimi duyma isteyişi, içinde bulunduğum yalnızlık sendromundan kaynaklanıyor olsa gerek. 


Tamamıyla durumum ile ters bir 

Halbuki öyle biri değilimdir.

Daktilosu elinden almış bir küp... kap. yazamıyorum. Selectralar.
Sonra devam et

...
Sonrası yok. Devamı gelmeyecek bir yazı...
--
---
Akblog.NET